Rozdział 3 :)

Lena*

muzyka

Wstałam o 6.30 i od razu zaczęłam pakowanie. Spakowałam ubrania, laptop, zdjęcia rodzinne i przyjaciół. Przyjaciele? Złe słowo. Zostawili mnie, gdy dowiedzieli się, że w domu się nie przelewa, nie noszę markowych ciuchów i ledwo stać mnie na kawałek chleba. Wcisnęłam je na sam spód. Zapięłam torbę i poszłam się odświeżyć. Nałożyłam lekki make- up i ubrałam się. Rozejrzałam się ostatni raz po mieszkaniu. Zamknęłam drzwi i zamówioną taksówką ruszyłam na lotnisko. Po 20 minutach jazdy dotarłam na miejsce, czekała tam już Danielle.

-Hej Lena, gotowa na podbój świata?-

-Hej kochana, oczywiście jak zawsze-

Mimo, że Dan była moją kuzynkę i to troszkę starszą, uważałam że to właśnie ona jest moją przyjaciółką, a nie puste laski z kilogramem tapety na twarzy. Wsiadłyśmy do samolotu. Leciałyśmy nie całą godzinkę. Wylądowałyśmy w Londynie. Po odbiorze bagaży, wsiadłyśmy w taksówkę i zatrzymałyśmy się przed wielką willą.
- Ty tu sama mieszkasz?- zapytałam
- Nie- zaśmiała się - Tu mieszkam z moim chłopakiem.-
-Ah we dwoje ja wam będę przeszkadzać-
- Nie we dwoje- rzekła uśmiechnięta Dan.
- A jak?-
-Oj Lenka, słyszałaś o One Direction?-
-Tak.-
- To my w piątkę mieszkamy, bo bez Zayna on mieszka z Pezzą. Wszystko ci powiem- dodała i pchnęła drzwi.

Isabell*

Ubrałam jakieś stare dresy Harry'ego. Cicho schodząc po schodach usłyszałam rozmowę chłopaków.

- Co zamierzasz?- spytał blondyn loczka.

- Zaopiekuje się nią, czuję się za nią odpowiedzialny.- odpowiedział

- Do kiedy?- dołączył się brunet

- Nie wiem. Ona ma problemy, gdy spała zobaczyłem jej cięcia na rękach. Pomożecie mi, aby wróciła do życia?- zapytał Harold

- Jasne, ale co ci tak zależy?- 

- Louis proszę cię jak ty byś się zachował gdybyś ujrzał dziewczynę całą we krwi?-

- Na pewno to samo- odpowiedział Louis

Postanowiłam, dalej nie podsłuchiwać i zeszłam na dół.

- O chłopcy patrzcie kto się wygramolił w moim ulubionym dresie- powiedział Harry.

- Mogę ściągnąć jak twój ulubiony-

-Co ty! Siadaj i jedz śniadanie, a wg jak masz na imię?-

- Isabell- odpowiedziałam i usiadłam przy wysepce w kuchni.

- Naleśniki lubisz? A tak ja jestem Niall- powiedział blondynek

- Może być.- odrzekłam i zaczęłam jeść wszyscy troje patrzyli się na mnie.

- Co się tak dziwnie patrzycie?- spytałam głosem nie wyrażającym uczuć.

- Ah nie nic.- odpowiedział Harry

Niall i brunet usiedli przed telewizorem. A loczkowany obok mnie.

- Może mi coś o sobie powiesz?- zapytał

- Ale ja cię nie znam.-

- To zaraz poznasz. Jestem Harry Edward Milward Styles...- chłopcy wybuchnęli śmiechem i ja również cicho zachichotałam.- Ehem..- Styles chrząknął- Mam 19 lat i pochodzę z Holmes Chapel, jestem piosenkarzem. To wszystko teraz ty.- skończył

- Isabell Stiefvater, 18 lat urodzona w Londynie 1.06. Rodzice mnie olewają a w szkole nienawidzą to chyba tyle.- opowiedziałam

- A dlaczego cię nie lubią a rodzice nie traktują dobrze?-

- Wolałabym nie mówić tutaj- powiedziałam wskazując głową na dwóch siedzących na kanapie.

- Jasne chodź się przejść- podszedł do drzwi i zaczął ubierać buty.

- Dobrze a jakie buty mam założyć- spytałam

- Czekaj chyba są jeszcze jedne buty Danielle.- powiedział i pobiegł na górę po czym wrócił z czerwonymi conversami. 

- Dziękuję- 

Razem z Harry'm wyszliśmy z domu i udaliśmy się w stronę parku.

- Słucham.- zaczął

- Więc rodzice ciągle się kłócą czasem nawet mnie uderzą, za to że płaczę. Przez to zaczęłam się ciąć i ćpać.  W szkole dowiedzieli się i zaczęli mnie wyśmiewać. Kazali iść do psychologa. Zaczęłam zatapiać smutki w alkoholu i wczoraj na tej imprezie też tak miało być. Nie przewidziałam tego..- zaczęłam płakać coraz bardziej. Harry przystanął i złapał mnie za rękę.

- Nie pozwolę , żeby stała się tobie jakakolwiek krzywda, zrozum to- powiedział patrząc w moje oczy.

- Czemu ci zależy, dlaczego?- zapytałam zdziwiona zachowaniem chłopaka.

- Czuję się odpowiedzialny za ciebie zamieszkaj z nami proszę nie musisz już chodzić do tej cholernej szkoły po prostu zostań. -

- Dobrze zostanę. Dla ciebie- rzekłam

Czy ja powiedziałam dla ciebie?? Cholera i to głośno. Harry uśmiechnął się ukazując swoje dołeczki i iskierki w zielonych pięknych oczach. 

- Dziękuje, a teraz zabieram cię do sklepu najpierw kupić ubrania, a następnie na kawę i odmowy nie przyjmuję-

- Dobrze zgadzam się.-

Niall*

Muzyka

Harry z Isabell wyszli z domu, a chwilkę potem usłyszałem pukanie do drzwi. Pewnie czegoś zapomniał pomyślałem. Ale to nie był on. Na progu stała Danielle z dziewczyną o pięknych brązowych włosach i oczach.

- Hej Niall- dziewczyna przytuliła mnie i odsunęła się na bok.- To Lena.

- Hej.- powiedziała nieśmiało.

- Niall ale to zapewne usłyszałaś miło cię poznać Lena.- 

- Nawzajem.-

- Będzie z wami mieszkać- powiedziała Danielle i wepchnęła ją do środka i szybko zamknęła drzwi i wyszła.

- Słucham??- dziewczyna była zdziwiona.- To Dani tu nie mieszka.

- Nie ona mieszka z Liam'em na drugim końcu Londynu.-

- To mnie wrobiła- powiedziała i opuściła torbę na ziemię.

- Rozgość się.-

- Dzięki- Lena zdjęła buty. Weszła do salonu gdzie zobaczyła Louis'a w samych bokserkach. Stał on tyłem do niej.

- Niall koszulka biała czy czarna?- 

- Myślę, że biała- odpowiedziała śmiejąc się Lenka.

Czy ja pomyślałem Lenka. Kurde podoba mi się, trzeba ją lepiej poznać.

- O kurwa..- Lou obrócił się cały czerwony.- Dzięki.- powiedział i pobiegł na pierwsze piętro.

Koniec 3 rozdziału następny pojawi się za godzinę